درمان تاندونیت با شاک ویو تراپی یک روش موثر و مفید است که در کلینیک فیزیوتراپی مرزداران توسط متخصصان با تجربه ما ارائه می شود.
تاندون ها بافت های سفت و فیبری هستند که ماهیچه ها را به استخوان ها متصل می کنند. تاندونیت وضعیتی است که در آن این تاندون ها ملتهب می شوند و باعث درد و ناراحتی می شوند. در حالی که استراحت، یخ و فیزیوتراپی اغلب توصیه می شود، درمان تاندونیت با شاک ویو تراپی به عنوان یک گزینه درمانی غیرتهاجمی امیدوارکننده ظاهر شده است.
تاندونیت چیست؟
تاندونیت یا التهاب تاندون، وضعیتی است که در آن تاندون ها، یعنی بافت های محکمی که عضلات را به استخوان ها متصل می کنند، ملتهب و تحریک می شوند. این التهاب می تواند در هر نقطهای از بدن که تاندون وجود دارد رخ دهد، اما معمولاً در نواحی مانند شانه، آرنج، مچ دست، زانو و تاندون آشیل شایعتر است.
علائم تاندونیت
- درد: درد در محل تاندون ملتهب، که با حرکت دادن مفصل بدتر میشود.
- تورم: تورم خفیف در اطراف مفصل آسیب دیده.
- قرمزی: قرمزی و گرمی در ناحیه ملتهب.
- سفتی: سفتی و محدودیت حرکت در مفصل.
- ضعف: ضعف در عضلهای که به تاندون آسیب دیده متصل است.
درمان تاندونیت با شاک ویو تراپی می تواند علائمی که در بالا گفته شد را تا حد زیادی تسکین دهد.
علل تاندونیت
- استفاده بیش از حد از عضلات: تکرار حرکات تکراری با شدت زیاد، مانند تایپ کردن طولانی مدت، ورزشهای سنگین، یا کارهای
- فیزیکی سنگین، میتواند به تاندونها فشار وارد کرده و باعث التهاب شود.
- آسیب ناگهانی: یک ضربه مستقیم یا کشیدگی شدید نیز میتواند باعث التهاب تاندون شود.
- سن: با افزایش سن، تاندونها ممکن است ضعیفتر شده و مستعد آسیب شوند.
- بیماریهای زمینهای: برخی بیماریها مانند آرتریت روماتوئید، نقرس و دیابت میتوانند خطر ابتلا به تاندونیت را افزایش دهند.
درمان تاندونیت با شاک ویو تراپی
شاک ویو تراپی که با نام شاک ویو درمانی خارج بدنی (ESWT) نیز شناخته می شود، یک درمان غیرجراحی است که شامل ارسال امواج صوتی با انرژی بالا به ناحیه آسیب دیده است. این امواج صوتی، ریزتروماهای کوچکی را در بافت تاندون ایجاد میکنند و پاسخ درمانی طبیعی بدن را تحریک میکنند.
مکانیسم های دقیق نحوه عملکرد درمان تاندونیت با شاک ویو تراپی هنوز در حال تحقیق است، اما چندین نظریه ارائه شده است:
افزایش جریان خون: شاک ویو درمانی ممکن است رشد رگ های خونی جدید در تاندون آسیب دیده را تحریک کند و باعث افزایش جریان خون و تحویل مواد مغذی به ناحیه شود. این افزایش عرضه خون می تواند روند بهبودی را تسریع کند.
کاهش التهاب: ریز تروماهای ناشی از شوک ویو درمانی ممکن است به کاهش التهاب در تاندون کمک کند و در نتیجه درد و ناراحتی را کاهش دهد.
تحریک فاکتورهای رشد: درمان تاندونیت با شاک ویو تراپی ممکن است باعث آزاد شدن فاکتورهای رشد شود که پروتئین هایی هستند که نقش مهمی در ترمیم و بازسازی بافت دارند.
تسکین درد: شاک ویو درمانی همچنین ممکن است با ایجاد اختلال در انتقال سیگنال های درد از تاندون آسیب دیده به مغز، تسکین درد را فراهم کند.
درمان انواع تاندونیت با شاک ویو تراپی
شوک ویو تراپی در درمان انواع شرایط تاندون موثر است، از جمله:
- تاندونیت آشیل: درد در تاندون آشیل که ماهیچه های ساق پا را به استخوان پاشنه متصل می کند.
- تاندونیت روتاتور کاف: درد در شانه ناشی از التهاب یا تخریب تاندونهای روتاتور کاف، گروهی از عضلات که مفصل شانه را تثبیت میکنند.
- تاندونیت کلسیفیک: وضعیتی که با تشکیل رسوبات کلسیم در تاندون ها مشخص می شود.
مزایای درمان تاندونیت با شاک ویو تراپی
غیر تهاجمی: شاک ویو تراپی یک درمان غیر جراحی است، به این معنی که نیازی به برش یا بیهوشی ندارد.
حداقل عوارض جانبی: اکثر بیماران حداقل عوارض جانبی مانند ناراحتی خفیف یا کبودی در محل درمان را تجربه می کنند.
جلسات درمانی سریع: هر جلسه درمانی معمولاً فقط چند دقیقه طول می کشد.
بهبودی سریع: بسیاری از بیماران ظرف چند هفته پس از درمان تسکین درد قابل توجهی را تجربه می کنند.
بهبود دامنه حرکتی: شاک ویو تراپی می تواند به بهبود دامنه حرکت در مفصل آسیب دیده کمک کند.
افزایش قدرت: درمان تاندونیت با شاک ویو تراپی می تواند به بهبود استحکام تاندون آسیب دیده کمک کند.
شاک ویو تراپی به طور کلی برای اکثر افراد بی خطر در نظر گرفته می شود، اما ممکن است برای همه مناسب نباشد. برخی از عواملی که ممکن است فرد را از دریافت شوک ویو تراپی محروم کند عبارتند از:
- بارداری
- اختلالات لخته شدن خون
- سرطان در ناحیه درمان
- ضربان ساز یا سایر وسایل پزشکی کاشته شده
- زخم های باز یا عفونت های پوستی در ناحیه درمان
بهبودی پس از شاک ویو تراپی
اکثر بیماران می توانند بلافاصله پس از درمان تاندونیت با شاک ویو تراپی به فعالیت های عادی خود بازگردند. با این حال، پیروی از دستورالعمل های فیزیوتراپیست برای مراقبت های پس از درمان مهم است. این ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- استراحت دادن به ناحیه آسیب دیده
- قرار دادن یخ در محل درمان
- اجتناب از فعالیت شدید
