پارگی مینیسک زانو یک آسیب شایع زانو است که در بین ورزشکاران پرتحرک شیوع بالایی دارد و می تواند منجر به زانو درد ، تورم و التهاب زانو ، بی ثباتی آن و اختلال عملکرد آن شود. درمان پارگی مینیسک زانو شامل استراحت، فیزیوتراپی و گاهی اوقات جراحی ترمیم مینیسک است. فیزیوتراپی پس از این آسیب و سایر آسیب های ورزشی برای تسریع بهبودی و بازیابی عملکرد ورزشکاران از اهمیت زیادی برخوردار است.
3 استخوان در زانو وجود دارد. اینها استخوان ران، درشت نی و کشکک هستند. انتهای آن استخوان ها با غضروف پوشیده شده است. این یک ماده صاف است که استخوان را بالشتک می کند و به مفصل اجازه می دهد به راحتی بدون درد حرکت کند. غضروف به عنوان ضربه گیر عمل می کند. بین استخوان های زانو 2 دیسک هلالی شکل از بافت همبند وجود دارد که مینیسک نامیده می شود. مینیسک ها همچنین به عنوان ضربه گیر عمل می کنند تا قسمت پایینی ساق پا را از وزن بقیه بدن محافظت کنند. آنها همچنین به ثابت نگه داشتن زانو کمک می کنند. آسیب و پارگی مینیسک زانو در حین فعالیت های بدنی که با حرکت زیاد همراه است ممکن است رخ دهد که در برخی مواقع ممکن است با پارگی رباط های زانو نیز همراه باشد.
در افراد جوان تر، پارگی مینیسک معمولاً به دلیل چرخش زانو ایجاد می شود درست مانند پیچ خوردگی مچ پا که به دلیل چرخش مچ پا رخ می دهد. این اغلب زمانی اتفاق می افتد که فرد ورزش هایی مانند فوتبال و بسکتبال انجام می دهد.
در افراد مسن، آسیب های جزئی زانو مانند چرخش زانو حین بلند شدن از روی زمین می تواند سبب بروز پارگی مینیسک شود که به آن پارگی دژنراتیو گفته می شود.
علائم پارگی مینیسک زانو
علائم این آسیب ورزشی شایع بسته به شدت آسیب متفاوت است اما رایج ترین آن ها عبارتند از :
- احساس “پاپ”
- درد در زانو
- تورم (می تواند چند ساعت پس از آسیب شروع شود)
- گرفتن یا قفل کردن، معمولاً زمانی که زانو خم شده است
- بی ثباتی زانو که سبب ناتوانی در ایستادن و راه رفتن بر روی پای آسیب دیده میشود.
- ناتوانی در خم و راست کردن زانو
پارگی منیسک چگونه تشخیص داده می شود؟
پزشک شما در مورد سابقه پزشکی شما می پرسد و یک معاینه فیزیکی انجام می دهد. همچنین ممکن است نیاز داشته باشید:
اشعه ایکس. این آزمایش از پرتوهای انرژی الکترومغناطیسی نامرئی برای ایجاد تصاویری از بافتهای داخلی، استخوانها و اندامها بر روی فیلم استفاده میکند.
ام آر آی. این آزمایش از ترکیبی از آهنرباهای بزرگ، فرکانس های رادیویی و کامپیوتر برای تهیه تصاویر دقیق از اندام ها و ساختارهای بدن استفاده می کند. اغلب می تواند آسیب یا بیماری را در رباط، تاندون، استخوان یا عضله اطراف پیدا کند.
آرتروسکوپی. این یک روش کم تهاجمی است که برای شرایط مفصل استفاده می شود. از یک لوله نوری کوچک (آرتروسکوپ) استفاده می کند. لوله از طریق یک برش کوچک در مفصل وارد مفصل می شود. تصاویر داخل مفصل بر روی صفحه نمایش داده می شود. آنها برای ارزیابی هرگونه تغییر دژنراتیو یا آرتروز در مفصل استفاده می شوند. این روش همچنین ممکن است بیماری ها و تومورهای استخوانی را شناسایی کند و همچنین علت درد و التهاب استخوان را مشخص کند.
اقدامات اولیه در زمان بروز پارگی مینیسک زانو
بلافاصله پس از آسیب استراحت کنید و برای جلوگیری از تشدید آسیب در هنگام راه رفتن از نوعی تکیه گاه یا عصا استفاده کنید.
یک کمپرس سرد، مانند کیسه ای یخ را که در حوله پیچیده شده است، روی زانوی خود قرار دهید. این کار را هر چند ساعت یکبار در دو تا سه روز اول حدود 20 دقیقه انجام دهید.
برای کمک به کاهش تورم، زانوی خود را با استفاده از باند فشرده کنید.
ارتفاع. برای کاهش تورم زانوی خود را بالاتر از سطح قلب خود قرار دهید. روی یک صندلی بنشینید یا دراز بکشید و از یک بالشتک برای بلند کردن پای خود استفاده کنید.
برای تسکین درد ناشی از پارگی مینیسک زانو می توانید از داروهای مسکن بدون نسخه مانند ایبوپروفن استفاده کنید.
فیزیوتراپی پس از پارگی مینیسک زانو
فیزیوتراپی برای بهبودی پس از پارگی مینیسک زانو بسیار مهم است. به بازیابی عملکرد زانو، کاهش درد و جلوگیری از آسیب های بعدی کمک می کند. تمرینات خاص و برنامه درمانی به شدت پارگی، نیاز به جراحی و وضعیت کلی بدن شما بستگی دارد.
اهداف فیزیوتراپی
کاهش درد و التهاب: در ابتدا، فیزیوتراپیست شما بر روی مدیریت درد و تورم از طریق روش هایی مانند یخ، گرما و تحریک الکتریکی تمرکز می کند.
بازگرداندن دامنه حرکتی: تمرینات ملایم به شما کمک می کند تا حرکت کامل زانو را به دست آورید.
تقویت عضلات: ایجاد قدرت در عضلات اطراف زانو برای ثبات و جلوگیری از آسیب مجدد ضروری است.
تعادل و هماهنگی را بهبود ببخشید: تمرینات به شما کمک می کند اعتماد به نفس و توانایی خود را برای انجام فعالیت های روزانه بازیابی کنید.
بازگشت به عملکرد: هدف نهایی این است که شما را به فعالیت ها و ورزش های عادی خود بازگرداند.
در حالی که تمرینات خاص متفاوت خواهد بود، در اینجا چند نمونه رایج وجود دارد:
تمرینات دامنه حرکتی: خم شدن و صاف کردن ملایم زانو.
تمرینات تقویتی: تقویت عضلات چهارسر ران، همسترینگ و ساق پا.
تمرینات تعادل: ایستادن روی یک پا، با استفاده از تخته تعادل.
تمرینات حس عمقی: تمریناتی برای بهبود حس شما از جایی که زانوی شما در فضا قرار دارد.
تمرینات پلایومتریک: فعالیت های پرش و پریدن، پس از انجام تمرینات فیزیوتراپیست شما.
مدت زمان فیزیوتراپی پس از پارگی مینیسک زانو به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله:
شدت پارگی: پارگی شدیدتر ممکن است نیاز به توانبخشی طولانیتری داشته باشد.
اینکه آیا جراحی انجام شده است یا خیر: جراحی معمولاً زمان بهبودی را افزایش می دهد.
سن و سطح کلی آمادگی جسمانی شما: افراد جوان تر و متناسب تر ممکن است سریع تر بهبود یابند.
به طور معمول، فیزیوتراپی برای پارگی منیسک می تواند از چند هفته تا چند ماه طول بکشد.
جراحی برای پارگی مینیسک
اگر پارگی مینیسک زانو بطور کامل رخ داده باشد و امکان درمان آن با روشهای محافظه کارانه نباشد ، جراحی برای ترمیم مینیسک آسیب دیده انجام می گیرد. پس از جراحی پارگی مینیسک زانو به حداقل 6 هفته فیزیوتراپی نیاز دارید تا به بهبودی شما کمک کند.
