تیپینگ به عنوان یک تکنیک غیرتهاجمی که برای مدیریت انواع شرایط و آسیب های اسکلتی – عضلانی استفاده می شود. استفاده از نوار درمانی برای حمایت و ثبات عضلات و مفاصل، جلوگیری یا مدیریت تورم، و افزایش حس عمقی کلی و حرکت عملکردی عمل می کند.
چندین نوع نوار درمانی تیپینگ معمولا در فیزیوتراپی استفاده می شود که هر کدام خواص و کاربردهای خاص خود را دارند. شناخته شده ترین نوع آن نوار کینزیولوژی است که یک نوار الاستیک طراحی شده برای تقلید از انعطاف پذیری پوست انسان و ارائه پشتیبانی عملکردی از عضلات و مفاصل بدون محدودیت حرکت است. نوع دیگر نوار ورزشی است که غیر الاستیک است و معمولاً برای ایجاد حمایت سفت و سخت یا محدود کردن حرکت مفصل استفاده می شود. هر دو نوع نوار در رنگها و اندازههای مختلف برای مطابقت با نیازها و ترجیحات مختلف موجود هستند.
در کلینیک فیزیوتراپی مرزداران در غرب تهران از تکنیک تیپینگ در کنار سایر متدهای درمانی و تجهیزات پیشرفته فیزیوتراپی همچون مگنت تراپی ، لیزر تراپی ، شاک ویو تراپی و تراکشن ستون فقرات استفاده می شود.
کاربردهای تیپینگ
نوار درمانی در فیزیوتراپی برای طیف گسترده ای از شرایط و آسیب ها استفاده می شود، از جمله اما نه محدود به:
کشیدگی و رگ به رگ شدن عضلات: نوار درمانی می تواند از عضلات یا رباط های آسیب دیده حمایت کند و به کاهش درد و تسهیل روند بهبودی کمک کند.
تصحیح وضعیت بدن: ممکن است از تکنیکهای تیپینگ برای هدایت آرام بدن به سمت تراز بهینهتر، کمک به آموزش مجدد وضعیت و کاهش ناراحتی مرتبط استفاده شود.
مدیریت تورم: روش های نوار چسب، مانند نوار لنفاوی، می تواند با بهبود گردش مایع و تخلیه در ناحیه آسیب دیده، به کاهش تورم کمک کند.
بی ثباتی مفصل: نوار چسب می تواند از مفاصل ناپایدار حمایت خارجی کند، مانند آسیب های رباط یا حرکت بیش از حد مفصل.
مدیریت درد: با تغییر ورودی حسی و ارائه پشتیبانی مکانیکی، تکنیکهای نوار چسب ممکن است به مدیریت درد مرتبط با شرایط مختلف اسکلتی عضلانی همچون آسیب های ورزشی کمک کنند.
مزایای استفاده از نوار چسب درمانی در فیزیوتراپی
تعدیل درد: پیشنهاد میشود که استفاده از نوار درمانی ممکن است با تحریک گیرندههای حسی و تغییر سیگنالهای بازخورد عصبی منتقل شده به سیستم عصبی مرکزی بر درک درد تأثیر بگذارد و منجر به تسکین درد شود.
تقویت حس عمقی: تصور میشود که تکنیکهای نواری حس عمقی، توانایی بدن برای احساس موقعیت و حرکت خود در فضا را افزایش میدهند و در نتیجه ثبات مفصل و کنترل حرکتی را بهبود میبخشند.
دینامیک مایعات: اعتقاد بر این است که برخی از روشهای نوار چسب، مانند نوار لنفاوی، حرکت مایع بینابینی را تسهیل میکنند، تورم را کاهش میدهند و بهبود بافت ها را سرعت میبخشند.
تکنیک های تیپینگ
تکنیکهای تیپینگ مختلفی در فیزیوتراپی استفاده میشود که هر کدام برای رفع نیازها و شرایط خاص طراحی شدهاند. برخی از تکنیک های رایج عبارتند از:
نوار حرکتی: این شامل استفاده از نوار الاستیک در الگوهای خاص برای پشتیبانی از عضلات و مفاصل و در عین حال امکان دامنه کامل حرکت است. الگوهای ضربه زدن ممکن است بر اساس اثر مورد نظر، مانند تسهیل یا مهار عضله، متفاوت باشد.
مک کانل تپینگ: این تکنیک که برای رفع درد کشکک رانی ابداع شده است، هدف آن اصلاح ردیابی کشکک و کاهش درد در حین حرکت با استفاده از نوار غیر الاستیک به روشی خاص در اطراف زانو است.
نوار لنفاوی: تکنیکهای نواری که برای تشویق تخلیه لنفاوی و کاهش تورم در موارد ادم لنفاوی یا ادم پس از آسیب طراحی شدهاند.
نوار چسب وضعیتی: این روش درمانی ممکن است برای حمایت از حفظ تراز و وضعیت بدنی مناسب، بهویژه در موارد اختلال عملکرد وضعیتی یا شرایط مختلف ستون فقرات استفاده شود.
در حالی که نوار درمانی می تواند یک مکمل ارزشمند برای مداخلات فیزیوتراپی باشد، ملاحظات و اقدامات احتیاطی خاصی باید در نظر گرفته شود:
کاربرد حرفه ای: آموزش و تخصص مناسب برای کاربرد موثر و ایمن نوار چسب درمانی ضروری است. توصیه می شود که نوار چسب توسط فیزیوتراپیست انجام شود.
حساسیت پوستی: برخی از افراد ممکن است حساسیت پوستی یا واکنش های آلرژیک به چسب مورد استفاده در نوارهای درمانی نشان دهند. اقدامات احتیاطی باید برای ارزیابی و رسیدگی سریع به هرگونه واکنش نامطلوب انجام شود.
رویکرد فردی: تکنیکهای تیپینگ باید متناسب با نیازها و شرایط منحصر به فرد هر بیمار، با در نظر گرفتن عواملی مانند آناتومی، بیومکانیک، و اهداف درمانی باشد.
