تاندونیت روتاتور کاف یک آسیب و بیماری شایع است که بسیاری از افراد را تحت تاثیر قرار می دهد، به خصوص کسانی که درگیر حرکات مکرر بازو هستند. تاندونیت روتاتور کاف به التهاب یا تحریک تاندونهای روتاتور کاف، گروهی از عضلات و تاندونهایی که مفصل شانه را احاطه کردهاند، اشاره دارد. این تاندون ها برای ثبات و حرکت شانه ضروری هستند.
روتاتور کاف از چهار ماهیچه تشکیل شده است: فوق خاری، زیر خاری، ترس مینور و زیر کتفی. این ماهیچه ها با هم کار می کنند تا شانه را تثبیت کنند و دامنه وسیعی از حرکت را امکان پذیر می کنند.
بیشتر بخوانید : سندرم شانه یخ زده
علائم تاندونیت روتاتور کاف
شناخت علائم التهاب تاندون روتاتور کاف می تواند به درمان به موقع کمک کند.
علائم رایج
- درد و حساسیت در شانه، به ویژه هنگام بلند کردن بازو
- ضعف در بازوی آسیب دیده
- مشکل در انجام فعالیت هایی که نیاز به بالا بردن دست به بالای سر دارند.
علائم و عوارض شدید
- درد مداوم حتی در حالت استراحت
- کاهش دامنه حرکتی
- تورم و سفتی
علل و عوامل خطر
عوامل متعددی می توانند در ایجاد تاندونیت روتاتور کاف نقش داشته باشند.
استفاده بیش از حد و حرکت تکراری
فعالیت هایی که شامل حرکات مکرر شانه می شود، مانند نقاشی یا انجام برخی ورزش ها، می تواند منجر به آسیب های ناشی از استفاده بیش از حد شود.
آسیب مرتبط با سن
با افزایش سن، تاندونهای روتاتور کاف میتوانند تحلیل رفته و بیشتر مستعد التهاب شوند.
صدمات حاد
صدمات ناگهانی مانند زمین خوردن یا بلند کردن اجسام سنگین نیز می تواند باعث تاندونیت روتاتور کاف شود.
وضعیت بدنی ضعیف و بیومکانیک
وضعیت بدنی نادرست و مکانیک نامناسب بدن در طول فعالیت ها می تواند تاندون های روتاتور کاف را تحت فشار قرار دهد.
عوامل خطر
برخی عوامل خطر ابتلا به تاندونیت روتاتور کاف را افزایش می دهند.
شغل و فعالیت
مشاغل و سرگرمی هایی که نیاز به حرکات مکرر بازو دارند، مانند نجاری یا تنیس، این خطر را افزایش می دهد.
سن و جنسیت
افراد میانسال و مسن، به ویژه مردان، بیشتر مستعد ابتلا به تاندونیت روتاتور کاف هستند.
شرایط سلامتی
شرایطی مانند دیابت و آرتریت روماتوئید می تواند افراد را مستعد تاندونیت کند.
تشخیص تاندونیت روتاتور کاف
تشخیص دقیق برای درمان موثر ضروری است.
معاینه ی جسمی
یک معاینه فیزیکی کامل توسط یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی می تواند علائم تاندونیت را نشان دهد.
تست های تصویربرداری
- اشعه ایکس: به رد سایر شرایط کمک می کند
- MRI: تصاویر دقیقی از بافت های نرم ارائه می دهد
- سونوگرافی: برای ارزیابی وضعیت تاندون مفید است
گزینه های درمانی
اکثر موارد تاندونیت روتاتور کاف را می توان با درمان های غیر جراحی مدیریت کرد.
استراحت و اصلاح فعالیت
اجتناب از فعالیتهایی که علائم را تشدید میکنند به تاندونها اجازه میدهد تا بهبود یابند.
یخ و گرما درمانی
استفاده از یخ التهاب را کاهش می دهد، در حالی که گرما درمانی باعث شل شدن عضلات و بهبود جریان خون می شود.
داروها
داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) می توانند درد را کاهش داده و التهاب را کاهش دهند.
نقش فیزیوتراپی در درمان تاندونیت روتاتور کاف
فیزیوتراپی سنگ بنای درمان تاندونیت روتاتور کاف است. فیزیوتراپی به بازیابی عملکرد، کاهش درد و جلوگیری از آسیب بیشتر کمک می کند. فیزیوتراپیست وضعیت بیمار را ارزیابی می کند و اهداف درمانی واقع بینانه را تعیین می کند.
تکنیک های مدیریت درد
تکنیک هایی مانند اولتراسوند درمانی و درمان دستی می توانند به مدیریت موثر درد کمک کنند.
روش های درمانی فیزیوتراپی
تکنیک های مختلف فیزیوتراپی برای درمان تاندونیت روتاتور کاف استفاده می شود.
تمرینات کششی و تقویتی
تمرینات متناسب با کشش و تقویت عضلات شانه بخش مهمی از برنامه درمان تاندونیت روتاتور کاف هستند.
درمان دستی
تکنیک های عملی مانند ماساژ و تحرک مفصل عملکرد شانه را بهبود می بخشد.
اصلاح وضعیت بدن
اصلاح وضعیت بدنی نامناسب می تواند استرس تاندون های روتاتور کاف را کاهش دهد.
اولتراسوند تراپی
این از امواج صوتی برای بهبود بافت و کاهش درد استفاده می کند.
تحریک الکتریکی
جریان الکتریکی برای تحریک انقباض عضلات و بهبود قدرت استفاده می شود.
سوزن خشک
شامل قرار دادن سوزن های ظریف در نقاط ماشه ای برای تسکین درد و تنش است.
پیشگیری از تاندونیت روتاتور کاف
استراتژی های پیشگیری می تواند به جلوگیری از شروع تاندونیت روتاتور کاف کمک کند.
انجام تنظیمات ارگونومیک در محل کار می تواند فشار روی شانه را کاهش دهد.
ورزش منظم و حرکات کششی می تواند قدرت و انعطاف شانه را حفظ کند و ریسک بروز آسیب های شانه را به حداقل برساند.
گرم کردن بدن قبل از فعالیت و سرد کردن بعد از آن می تواند از آسیب دیدگی جلوگیری کند.
مقالات مرتبط :
