انواع کمردرد به عنوان شایع ترین اختلال اسکلتی – عضلانی شناخته می شوند که می تواند افراد را در هر سنی درگیر خود کند. وقتی صحبت از کمردرد می شود، یک اندازه برای همه مناسب نیست. درد نه تنها می تواند در هر نقطه از ستون فقرات یا در عضلات مجاور رخ دهد، بلکه می تواند از نظر شدت و فرکانس به شدت متفاوت باشد. از آنجایی که ستون فقرات پوششی است که از مهم ترین عناصر سیستم عصبی مرکزی محافظت می کند، انواع کمردرد از هر نوعی که باشد می تواند نشانه ای از آسیب باشد که باید جدی گرفته شود. در صورت عدم درمان، برخی از علل انواع کمردرد می تواند منجر به آسیب دائمی ستون فقرات یا عصبی شود.
کمردرد از هر نوعی می تواند حاد یا مزمن باشد. اگر درد حاد باشد، علائم عموماً ناگهانی و موقتی هستند. با این حال، در موارد مزمن، درد به طور منظم، در طول زمان – گاهی غیرقابل پیشبینی – عود میکند و میتواند فعالیتهای روزمره را دشوار کند.
انواع کمردرد ممکن است به دلایل مختلفی از جمله موارد زیر رخ دهد:
- بیرون زدگی دیسک کمر
- کشیدگی عضلانی (به دلیل استفاده بیش از حد یا وضعیت نامناسب بدن)
- آسیب عضلانی
- فشردگی اعصاب
- باریک شدن کانال نخاعی (تنگی کانال نخاعی)
- شکستگی مهره ها
- پوکی استخوان
- فرآیندهای طبیعی پیری
- اسپوندیلیت (عفونت ستون فقرات که باعث التهاب می شود)
- اسکولیوز
- تومورها
- بیماری دژنراتیو دیسک
- و …
نواحی پشت و ستون فقرات را می توان به چند بخش تقسیم کرد: ناحیه گردن (مهره های گردن)، ناحیه قفسه سینه (مهره های بالای کمر) و ناحیه کمر (یا کمر).
کمردرد در قسمت میانی به اندازه گردن درد و کمر درد رایج نیست، البته، زیرا مهرههای ناحیه میانی ستون فقرات معمولاً به اندازه مهرههای انتهای ستون فقرات خم نمیشوند که به شما امکان حرکت میدهد.
انواع کمردرد
کمردرد یکی از شایعترین مشکلات سلامتی است که بسیاری از افراد در طول زندگی خود تجربه میکنند. دلایل این درد متنوع هستند و از کشیدگی عضلات ساده تا بیماری های جدیتر متغیرند.
تقسیمبندی کمردرد بر اساس مدت زمان
کمردرد حاد: این نوع کمردرد کمتر از شش هفته طول میکشد و معمولا در اثر آسیب های ناگهانی مانند بلند کردن اجسام سنگین یا حرکات ناگهانی ایجاد میشود.
کمردرد تحت حاد: کمردردی است که بین شش هفته تا سه ماه طول میکشد.
کمردرد مزمن: کمردردی که بیش از سه ماه ادامه دارد و میتواند به طور قابل توجهی بر کیفیت زندگی فرد تأثیر بگذارد.
تقسیمبندی کمردرد بر اساس علت
کمردرد مکانیکی: شایعترین نوع کمردرد است و در اثر مشکلات ساختاری مانند دیسکهای فتق شده، آرتروز مهرهها، کشیدگی عضلات یا رباطها ایجاد میشود.
کمردرد ناشی از بیماریهای التهابی: بیماریهایی مانند اسپوندیلیت آنکیلوزان میتوانند باعث التهاب مفاصل ستون فقرات و در نتیجه کمردرد شوند.
کمردرد ناشی از عفونت: عفونتهای استخوان یا دیسکهای بین مهرهای میتوانند باعث ایجاد درد شوند.
کمردرد ناشی از تومور: تومورهای ستون فقرات یا نخاع میتوانند به کمردرد منجر شوند.
کمردرد ناشی از بیماریهای عصبی: برخی بیماریهای عصبی مانند سیاتیک میتوانند باعث درد در کمر و اندام تحتانی شوند.
انواع خاص کمردرد
سیاتیک: این نوع درد در اثر فشرده شدن عصب سیاتیک ایجاد میشود و معمولاً از کمر به سمت باسن و پایین پا منتشر میشود.
دیسک کمر: فتق دیسک بین مهرهای میتواند باعث فشار بر روی عصب و ایجاد درد شود.
اسپاسم عضلانی: انقباض ناگهانی و دردناک عضلات کمر میتواند باعث انواع کمردرد شود.
آرتروز مهرهها: ساییدگی و پارگی مفاصل ستون فقرات میتواند باعث درد و سفتی شود.
شکستگی مهره: شکستگی مهرهها در اثر ضربه یا پوکی استخوان میتواند باعث درد شدید شود.
عوامل افزایش دهنده خطر کمردرد
وضعیت بدنی نامناسب: نشستن طولانی مدت، ایستادن طولانی مدت یا بلند کردن اجسام به صورت نادرست میتواند به کمر آسیب برساند.
چاقی: اضافه وزن فشار زیادی بر روی ستون فقرات وارد میکند.
ضعف عضلات هسته: عضلات شکم و کمر نقش مهمی در حمایت از ستون فقرات دارند. ضعف این عضلات میتواند به کمردرد منجر شود.
استرس: استرس میتواند باعث تنش عضلانی و در نتیجه کمردرد شود.
سیگار: سیگار کشیدن جریان خون را به دیسکهای بین مهرهای کاهش میدهد و خطر ابتلا به کمردرد را افزایش میدهد.
علائم همراه با انواع کمردرد
درد تیرکشنده: این نوع درد معمولاً در اثر فشرده شدن عصب ایجاد میشود.
درد مبهم: این نوع درد ممکن است در اثر التهاب عضلات یا مفاصل ایجاد شود.
سفتی: سفتی کمر معمولاً در صبح یا بعد از نشستن طولانی مدت احساس میشود.
ضعف: ضعف در پاها یا بازوها ممکن است در اثر فشرده شدن عصب ایجاد شود.
بیحسی یا گزگز: این علائم معمولاً در اثر فشرده شدن عصب ایجاد میشود.
روشهای درمان کمردرد
درمان کمردرد بسته به علت و شدت آن متفاوت است. برخی از روشهای درمانی رایج عبارتند از:
دارودرمانی: مسکنها، شل کنندههای عضلانی و داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) برای کاهش درد و التهاب استفاده میشوند.
فیزیوتراپی: تمرینات ورزشی، ماساژ، گرما درمانی، سرما درمانی و سایر تکنیکهای فیزیکی برای بهبود قدرت عضلانی، افزایش دامنه حرکتی و کاهش درد به کار میروند.
داروهای تزریق: تزریق کورتیزون یا سایر داروهای ضدالتهابی به ناحیه دردناک برای کاهش التهاب و درد
کشش: کشش ملایم ستون فقرات برای کاهش فشار بر اعصاب
جراحی: در موارد شدید و زمانی که سایر روشهای درمانی انواع کمردرد موثر نباشند، ممکن است جراحی لازم باشد.
نقش فیزیوتراپی در درمان کمردرد
فیزیوتراپی یکی از موثرترین روشهای درمان انواع کمردرد است که بدون نیاز به دارو و جراحی قابل انجام است. فیزیوتراپیستها با ارزیابی دقیق وضعیت بیمار، برنامه درمانی متناسب با هر فرد را طراحی میکنند.
مزایای فیزیوتراپی برای درمان کمردرد:
کاهش درد: تمرینات ورزشی و سایر تکنیکهای فیزیکی به کاهش درد و اسپاسم عضلانی کمک میکنند.
افزایش قدرت و انعطافپذیری عضلات: تقویت عضلات اطراف ستون فقرات از بروز مجدد انواع کمردرد جلوگیری میکند.
بهبود وضعیت بدنی: فیزیوتراپیستها به شما آموزش میدهند که چگونه وضعیت بدنی خود را بهبود بخشید تا فشار کمتری به کمر وارد شود.
افزایش دامنه حرکتی: تمرینات کششی به افزایش دامنه حرکتی و بهبود عملکرد مفصل کمک میکنند.
کاهش التهاب: برخی از تکنیک های فیزیوتراپی مانند اولتراسوند و لیزر درمانی به کاهش التهاب کمک میکنند.
بهبود عملکرد روزانه: فیزیوتراپی به شما کمک میکند تا فعالیتهای روزمره خود را به طور موثرتر انجام دهید.
روش درمانی غیرتهاجمی: فیزیوتراپی روشی ایمن و بدون عوارض جانبی است.
تمرینات فیزیوتراپی برای کمردرد
تمرینات فیزیوتراپی برای انواع کمردرد شامل موارد زیر است:
- تمرینات تقویتی: تقویت عضلات شکم، کمر و باسن
- تمرینات کششی: افزایش انعطافپذیری عضلات همسترینگ، کمر و باسن
- تمرینات هوازی: بهبود گردش خون و کاهش درد
- تمرینات تعادلی: بهبود تعادل و هماهنگی
- ماساژ: کاهش اسپاسم عضلانی و بهبود گردش خون
- گرما درمانی و سرما درمانی: کاهش درد و التهاب
