التهاب تاندون آشیل یا تاندونیت آشیل وضعیتی است که می تواند هم دردناک و هم ناتوان کننده باشد و تعداد قابل توجهی از افراد فعال را تحت تاثیر قرار دهد. تاندون آشیل بزرگترین تاندون بدن است که ماهیچه های ساق پا را به استخوان پاشنه متصل می کند و در راه رفتن، دویدن و پریدن نقش اساسی دارد. التهاب تاندون آشیل آسیب ناشی از استفاده بیش از حد این تاندون است که منجر به التهاب، درد و اغلب تورم می شود.
برای تشخیص تاندونیت آشیل، متخصصان فیزیوتراپی معمولاً از موارد زیر استفاده می کنند:
معاینه فیزیکی: این شامل بررسی درد، تورم و دامنه حرکت در تاندون آشیل است.
تست های تصویربرداری: MRI و سونوگرافی می توانند تصاویر دقیقی از تاندون ارائه دهند و به تایید تشخیص و ارزیابی میزان آسیب کمک کنند.
علائم تاندونیت آشیل
علائم شایع عبارتند از:
- درد و سفتی در امتداد تاندون آشیل، به خصوص در صبح
- درد در امتداد تاندون یا پشت پاشنه پا که با فعالیت بدتر می شود
- درد شدید روز بعد از ورزش
- ضخیم شدن تاندون
- تورمی که همیشه وجود دارد و در طول روز با فعالیت بدتر می شود
علل و عوامل خطر
تاندونیت آشیل می تواند ناشی از عوامل مختلفی باشد، از جمله:
استفاده بیش از حد و فشار مکرر: این اغلب به دلیل افزایش ناگهانی در شدت یا دفعات فعالیت بدنی است.
افزایش ناگهانی فعالیت: افزایش سریع مدت یا شدت فعالیت های بدنی می تواند به تاندون آشیل فشار وارد کند.
سایر عوامل موثر: کفش نامناسب، افزایش سن و مسائل بیومکانیکی مانند صافی کف پا همگی می توانند در ایجاد تاندونیت آشیل نقش داشته باشند.
عوامل خطر
چندین عامل خطر می توانند احتمال ابتلا به تاندونیت آشیل را افزایش دهند:
- سن و جنسیت: مردان میانسال به ویژه مستعد ابتلا هستند.
- فعالیت بدنی و ورزش: فعالیت هایی که شامل دویدن، پریدن، یا شروع و توقف ناگهانی می شود، می تواند خطر را افزایش دهد.
- شرایط از قبل موجود: شرایطی مانند چاقی و فشار خون بالا نیز می تواند خطر را افزایش دهد.
روش های درمان محافظه کارانه
درمان اولیه تاندونیت آشیل اغلب شامل روش های محافظه کارانه مانند:
استراحت و اصلاح فعالیت: کاهش یا اجتناب از فعالیت هایی که شرایط را تشدید می کنند می تواند کمک کننده باشد.
استفاده از یخ: استفاده از یخ می تواند تورم و درد را کاهش دهد.
فشرده سازی و افزایش ارتفاع: این تکنیک ها می توانند به مدیریت تورم کمک کنند.
داروها: داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) می توانند درد و التهاب را کاهش دهند.
نقش فیزیوتراپی در درمان التهاب تاندون آشیل
فیزیوتراپی نقش مهمی در درمان تاندونیت آشیل دارد:
اهمیت فیزیوتراپی: به بازیابی عملکرد طبیعی و تحرک کمک می کند.
تکنیک های مورد استفاده در فیزیوتراپی: این تکنیک ها ممکن است شامل درمان دستی، تمرینات کششی و اولتراسوند درمانی باشد.
مزایای فیزیوتراپی: فیزیوتراپی منظم می تواند به میزان قابل توجهی درد را کاهش دهد، قدرت و انعطاف پذیری را بهبود بخشد و از آسیب های بعدی جلوگیری کند.
ورزش های خاص می توانند به بهبودی تاندونیت آشیل کمک کنند:
تمرینات خاص: بالا بردن غیرعادی ساق پا، کشش انگشت به دیوار و تمرینات باند مقاومتی.
نحوه انجام صحیح این تمرینات: تکنیک مناسب برای جلوگیری از آسیب بیشتر ضروری است.
اهمیت ثبات: تمرین منظم این تمرینات می تواند ریکاوری را افزایش دهد.
برای موارد مداوم یا شدید، ممکن است درمان های پیشرفته لازم باشد:
شوک ویو درمانی برون بدنی (ESWT): از امواج صوتی برای تحریک التیام استفاده می کند.
سایر روشهای درمانی نیز عبارتند از :
تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (PRP): از اجزای خون بیمار برای ترویج ترمیم تاندون استفاده می شود.
جراحی: برای مواردی که درمانهای محافظهکارانه با شکست مواجه میشوند، جراحی میتواند تاندون آسیبدیده را ترمیم کند.
پیشگیری از التهاب تاندون آشیل
اقدامات پیشگیرانه می تواند خطر ابتلا به تاندونیت آشیل را کاهش دهد:
گرم کردن و سرد کردن مناسب: برای آماده سازی عضلات و تاندون ها برای فعالیت ضروری است.
انتخاب کفش مناسب: کفش های حمایتی می توانند خطر را کاهش دهند.
افزایش تدریجی سطح فعالیت: افزایش آهسته شدت فعالیت به جلوگیری از آسیب های ناشی از استفاده بیش از حد کمک می کند.
سوالات متداول
علائم اولیه تاندونیت آشیل چیست؟
علائم اولیه شامل درد و سفتی در امتداد تاندون آشیل، به ویژه در صبح، و دردی است که با فعالیت بدتر می شود.
آیا التهاب تاندون آشیل به خودی خود بهبود می یابد؟
در برخی موارد، تاندونیت آشیل خفیف می تواند با استراحت و درمان های محافظه کارانه بهبود یابد. با این حال، موارد شدید ممکن است به درمان بیشتری نیاز داشته باشد.
بهبودی از تاندونیت آشیل چقدر طول می کشد؟
زمان بهبودی می تواند متفاوت باشد، اما با درمان مناسب، اکثر افراد در عرض چند هفته تا چند ماه بهبود می یابند.
آیا جراحی برای تاندونیت آشیل همیشه ضروری است؟
نه، جراحی معمولا آخرین راه حل است. اکثر موارد را می توان با درمان های محافظه کارانه و فیزیوتراپی مدیریت کرد.
چگونه می توانم از عود تاندونیت آشیل جلوگیری کنم؟
اقدامات پیشگیرانه شامل روتین های مناسب گرم کردن و خنک کردن، استفاده از کفش های استاندارد هنگام ورزش و فعالیت و افزایش تدریجی سطح فعالیت است.
مقالات مرتبط :
